Bekken waar je een Mercedes in kan keren

In één van mijn laatste stages van mijn opleiding tot verloskundige was ik mee naar een kraamvisite. Het kindje was bijna 5 kg bij de geboorte, maar de moeder had een vlotte en soepele bevalling gehad zonder enige problemen. De verloskundige die me begeleidde zei toen: “Deze mevrouw heeft een bekken waar je een Mercedes in kan keren.” Ik moest er hard om lachen en ben deze uitspraak nooit meer vergeten.

Overgestapt van gynaecoloog naar verloskundige

Eén van mijn cliënten komt voor controle op de praktijk — haar uitgerekende datum is verstreken. Ze is vanaf 37 weken overgestapt van de gynaecoloog naar mij, omdat ze graag thuis wil bevallen. We hadden al langer contact over haar wensen: samen met haar partner naar onze cursus geweest, en een thuisbevalling lijkt haar toch veel fijner.

Het gaat goed met haar, maar ze is het een beetje zat en begint slecht te slapen. Het kindje heeft het nog prima naar zijn zin — hij poseert zelfs prachtig tijdens de echo bij 40 weken.

Na goed overleg besluit ze strippen te proberen. Bij het inwendig onderzoek blijkt ze al 2–3 cm te hebben met een heel gunstige baarmoedermond. Yes, dit kan het duwtje in de rug zijn.

Wat is strippen?

Via inwendig onderzoek bekijkt de verloskundige of de baarmoedermond soepel is en of er ontsluiting is. Als dat het geval is, kan er gestript worden. De verloskundige woelt met de vingers de vliezen van de baarmoedermond los. Hierbij komen hormonen vrij (prostaglandines) die nodig zijn om de bevalling op gang te brengen. Als het strippen het gewenste effect heeft, krijg je binnen 20 uur weeën.

De bevalling begint

Even na middernacht word ik gebeld door haar partner: “Haar vliezen zijn net gebroken onder de douche!” Helder vruchtwater, wat krampen — nog onregelmatig. We spreken af dat ze bellen als de weeën toenemen.

Een ruim uur later: de weeën zijn flink toegenomen. Als ik aankom, is het duidelijk dat ze heftige weeën heeft. Ze had dit niet verwacht. Na een halfuurtje wil ze weten hoe ver ze is: ze heeft al 6–7 cm! Dit geeft goede moed.

In het bevalbad

We zetten het bevalbad op. Eenmaal in het water merkt ze dat het helpt om de weeën op te vangen — maar ze worden ook vlot sterker. Na ruim een uur voelt ze druk. Ondertussen is de kraamzorg onderweg.

Bij onderzoek voel ik een randje van de baarmoedermond. Ik zie wat paniek ontstaan — ze is moe en heeft het heel zwaar. We proberen het randje voorzichtig weg te masseren, ze verhuist naar bed. Op bed blijkt het kindje niet helemaal gunstig te liggen: het hoofdje heeft zijn kin niet op de borst en ligt wat scheef in het bekken.

Ik adviseer haar op haar linkerzij te gaan liggen, in de hoop dat het kindje wat verschuift. Een klein halfuur later heeft ze reflectoire persdrang — wegzuchten gaat écht niet meer.

Starten met persen

We starten op de kruk, daarna gehurkt, maar helaas weinig progressie. De vermoeidheid neemt toe. Na een kleine 40 minuten stel ik voor om op bed te gaan — zo kan ik wat beter helpen. We rollen een handdoek op voor onder haar bekken, haar partner gaat achter haar zitten.

Meteen merk ik verschil: het hoofdje zakt gestaag bij elke perspoging. Ik voel de sfeer in de kamer veranderen — meer excitement, iedereen heeft door dat het gaat lukken.

Na een klein halfuur blijft er voor het eerst een stukje hoofd zichtbaar buiten de wee om. Een paar persweeën later maakt het hoofd ineens een grote draai van kruinligging naar de normale ligging.

Ik kan me niet herinneren dat ik een kind ooit zo’n grote draai heb zien maken op dit punt van de bevalling!

Prachtige zoon geboren

4 minuten later wordt er een prachtige zoon geboren. Maar dat hoofd! Volledig gevormd naar het baringskanaal van zijn moeder. In totaal heeft ze 74 minuten geperst — super knap bij deze ligging. Ter vergelijking: bij een normale achterhoofdsligging is de doorsnede van het hoofd ongeveer 10 cm, bij kruinligging zo’n 12 cm.

De uitspraak van mijn begeleider uit de opleiding schoot meteen door mijn hoofd: “Je hebt een bekken waar je een Mercedes in kan keren!”